---

محل:  ØªØ¦Ø§ØªØ±â€ŒØ´Ù‡Ø± - سالن اصلی
دوره اجرا:  Û±Û¸ بهمن Û±Û³Û¹Û² - Û²Û¹ اسفند Û±Û³Û¹Û²
ساعت:  Û±Û·:Û³Û°
مدت:  Û±Û´Û° دقیقه
بهای بلیت:  Û²Û°,Û°Û°Û° تومان

نویسنده: ساموئل بکت
مترجم: نجف دریا بندری
طراح و کارگردان: همایون غنی زاده

بازیگران: (به ترتیب حروف الفبا) رضا بهبودی، علی سرابی، رامین سیار دشتی، باران معادی، پیمان معادی

تهیه کننده: نورالدین حیدری ماهر
مشاور کارگردان: پویا منشی زاده

بهای بلیت این نمایش به صورت زیر است:
- همکف بخش میانی ۲۵.۰۰۰ تومان
- همکف بخش های کناری ۲۰.۰۰۰ تومان
- بالکن ۱۵.۰۰۰ تومان

در انتظار گودو

در وصف در انتظار گودو ی بی مثالش تنها میتوان سر تعظیم فرود آورد و همچنان به نشانه ی تاسف خیره ماند
نمایشی چندان ارزشمند که برای من حائز احترامی وسیع است ، ولی حضور تماشاگر نماهایی که این روزها راه خود را بس در مسیر دیدار بازیگری شناخته شده و یا به نشان روشنفکر نمایش دادن خویش پیش گرفته و متاسفانه شمارشان از عده ی معدود تجاوز کرده ...
خنده های عده ای از تماشاگران که از دید بسیاری از دوستان تیوالی بی معنی تلقی میشد در فکر من انگار کاملا بجا بود !!
بله ! ابتدا برداشت اصلی من از این خنده ها به این گونه است که مردم بسیاری در زندگی خود دچار درد و مشقت هستند ولی دیگر افرادی که تنها نظاره گر رنج آنانند تنها به آنها می نگرند بدون حتی ذره ای اندیشه ... و پس از آن در پس نکته ای تمسخر آمیز برخواهند آمد و بی هیچ درنگی ؛ می خندند !!!
آنها
به لحظه ای که لاکی بر اثر کشیدن افسارش توسط پوتزو برای مهار فکر کردنش خود را به تکاپو می انداخت و ولادیمیر و استراگون بی هیچ پرسشی به پوتزو یاری می رساندند می خندیدند !!
تنها به حرکات بدن و آرایش دلقک مانند بازیگران می نگریستند و نتیجه ی چنین ظواهری را خندیدن میافتند !!
اینکه استراگون و ولادیمیر انتظاری این چنین طاقت فرسا می کشیدند و این تنها باعث میشد عده ای تصمیم به ترک سالن بگیرند
من برای این خنده ها دو دلیل را برای خود متصور شدم
اول ممکن است آنها آنقدر سختی و درد در زندگی روزانه ی خود متحمل هستند که اینچنین ناشیانه به این نمایش می خندند !
یا نتیجه ی دوم که من در بسیاری از مردم مخصوصا این روزها به چشم دیده ام
بعضی آن چنان غرق دنیای فانتزی و سراسر شادی های بی سرو ته شده اند که مجال اندیشیدن به این چنین عوامل دردناکی را به خود نداده و می خندند !
البته تمام این نوشته ها اعتقاد شخصی من از تماشای تئاتر بود
و همینطور هیچ چیز در این دنیا مطلق نیست و دلیل ؛هر چیز دیگری می تواند باشد ...