---

‌هفته گذشته باز هم مجلس شورای اسلامی پذیرای برخی ‌اعضای هیأت دولت بود؛ وزاریی که برای پاسخ به‌ پرسش‌های نمایندگان مجلس، باید در کمیسیون‌ها و صحن علنی مجلس شورای اسلامی حاضر می‌شدند.

اما در میان پرسش‌ها و سؤال‌شوندگان هفته گذشته مجلس، موردی که بیش از همه به آن توجه شد، نوع پرسش‌‌ها‌ از وزیر اطلاعات بود.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی و در رأس آن‌ها کریمی قدوسی، ۲۱ سؤال از وزیر اطلاعات داشتند که وزیر برای پاسخ به آنها به مجلس آمد؛ اما گویا متنی که برای سؤال از وزیر آماده شده بود، ‌ارتباط چندانی با حوزه مدیریتی وی ندارد.

همین عامل باعث شد تا بار دیگر انتقادات بسیاری از سوی دولت متوجه نمایندگان شود؛ اما نکته جالب‌ اینجاست که این بار علاوه بر دولتی‌ها، بیشترین انتقادات از سوی خود مجلس‌نشینان بود. برخی نمایندگان مجلس این نحوه سؤال از وزیر را زیر سؤال بردند و نسبت به آن اعتراض داشتند. آنان بر این باور هستند ‌که ‌پرسش‌ها‌ از وزیر در شأن مجلس نبود و نمایندگان مجلس را زیر سؤال برده‌اند.

حسن کامران دستجردی، یکی از نمایندگانی بود که به این موضوع اعتراض داشت. وی‌ ‌با اشاره به این ‌مطالب‌‌ گفت‌: به تازگی در میان نمایندگان مجلس شورای اسلامی باب شده ‌که ‌‌‌هر گونه‌ شده، وزیر را به مجلس بکشانند و از وی بپرسند و گاه‌ این حربه آنقدر زیاد می‌شود که نمایندگان بدون توجه به نوع سؤال و ارتباط آن با وزیر مربوطه، این کار را انجام می‌دهند.

وی همچنین افزود: به تازگی برای ‌وزیر اطلاعات نیز همین اتفاق افتاد و وزیر برای پاسخ به پرسش‌های نمایندگان به مجلس ‌آمد؛ اما پرسش‌ آنان ارتباطی به حوزه وزارت او نداشت؛‌ بنابراین، ‌نمایندگان باید دقت کنند که انجام چنین رفتاری ‌‌باعث استهزا می‌شود و به نوعی ‌‌‌با آبروی مجلس سرو‌کار دارد.

وی یادآور شد: وکیل حق دارد که از نماینده سؤال کند و می‌تواند بر کار قوه مجریه نظارت داشته باشد؛ اما‌ باید از این ابزار نظارتی به درستی استفاده کرد، ما نمی‌توانیم وزیری را به مجلس بکشانیم و از او چیزی را بپرسیم که به حوزه وی ربطی ندارد.

همچنین این نماینده در پاسخ به اینکه آیا این رفتار نمایندگان در مجلس، نوعی گرو‌کشی از اعضای دولت است، گفت: شاید اینگونه باشد، ولی بهتر است فعلا به این بحث ورود نکنیم.

در این باره، منصور حقیقت‌پور، عضو کمیسیون امنیت ملی ‌گفت: گویا نمایندگان قدری در‌باره وزرا عجله دارند، زیرا بنا بر این بود که نمایندگان به وزرا فرصت بدهند، ولی این کار در مجلس انجام نمی‌شود. همچنین نمایندگان باید بدانند که برخی ‌مسائل به گونه دیگری حل می‌شود و پیش از آنکه به صحن مجلس کشیده شود، باید برطرف گردد.

آمدن این نوع مطالب به کف خیابان به نفع نمایندگان نیست؛ بنابراین، باید تعاملات را بالا برد. خیلی از این موارد و پرسش‌ها می‌تواند از طریق معاونت‌های وزارت‌خانه‌ها در مجلس حل شود، نما‌ینده حق دارد سؤال کند اما پرسش‌‌ها باید معقول باشد.

وی گفت: متأسفانه این نوع پرسش‌‌ها مختص وزیر اطلاعات نبود. سؤالات از وزیر امور خارجه نیز همین گونه بود؛ برای نمونه از ظریف پرسیده شد که چرا در دانشگاه تهران فلان حرف را زده‌ای یا در مورد کد‌خدا بودن آمریکا که توسط فرد دیگری گفته بود از وزیر اطلاعات سؤال شد؛ اما برخی از همکاران دوست دارند این مسائل به مجلس کشیده شود!

این نماینده به صورت رندوم به برخی از سؤالات که از وزیر اطلاعات پرسیده شده بود، این گونه پاسخ داد:

وی درباره سؤال ۸ که درباره عدم جدیت در حمایت از تفکر مقاومت در منطقه بود، با خنده گفت: ‌برخی از دوستان تازه به مجلس آمده‌اند و در حق وزرا جفا می‌کنند.

‌او همچنین در پاسخ سؤال ۶ مبنی بر ممانعت و عدم حمایت از برگزاری رزمایش‌های موشکی نیروهای مسلح گفت: چنین چیزی نبوده و اشتباه شده است.

این نماینده در‌باره سؤال ۱۴ مبنی بر اینکه شهادت و گروگانگیری فرزندان رشید ملت در مرزهای شرقی در حالی انجام می‌شود که حامیان تروریست‌ها در مرز مورد توجه واقع می‌شوند، گفت: این ‌نباید از وزیر اطلاعات ‌پرسیده می‌شد، بلکه ‌باید از وزارت کشور و ناجا پرسش شود.

وی در پاسخ سؤال ۱۹ مبنی بر بازگشت عناصری که در طرح براندازی نظام در فتنه ۸۸ مشارکت فعال داشتند، به مسئولیت‌ها و پست‌های مهم و کلیدی کشور گفت: باید مشخص شود منظور چه کسانی هستند. این سؤال گنگ است.

در پایان در توضیح سؤال ۲۰ که پرسیده شده بود، تهدید و زیر سؤال بردن مجلس شورای اسلامی توسط مشاورین و معاونین رئیس جمهور‌ باعث اختلاف بین قوا می‌شود، گفت: منظور سخنان آقای ترکان بود که چند وقت پیش مطرح شده بود.

وی در پایان تأکید کرد: این گونه رفتار‌های نمایندگان در مجلس شورای اسلامی‌، شبهه‌بر‌انگیز است و به صلاح مجلس نیست. نمایندگان باید قدری بیشتر سعه صدر داشته باشند.